Schriktraining of de eigen beleving?

Schriktraining of de eigen beleving?

Schriktraining is een methode om een paard minder gevoelig te maken voor prikkels. Desensibiliseren heet dat officieel. Deze methode heb ik in het verleden ook toegepast. Als dat bij een paard was dat daar juist een angst voor had stuitte ik op weerstand: vluchten uit angst, en als vluchten niet meer kon kwam het tot steigeren. Het leverde spectaculaire foto’s op, dat wel.

Op onderstaande foto’s zie je Barberousse tijdens een schriktraining. Er is duidelijk weerstand naar het zeil. Door druk te geven en los te laten gaat hij er uiteindelijk vluchtend overheen.

schriktraining schriktraining schriktraining

Van anderen hoorde ik ook niet altijd succesverhalen over schriktraining. Zo vertelde iemand dat ze meerdere malen schriktraining had gedaan maar haar paard bleef met weerstand reageren als er iets engs gebeurde. Op een gegeven moment ontstond er zelfs weerstand naar haar zelf, door associatie met enge situaties. De training leverde hen beiden niets op.

Zelf merkte ik dat een paard tijdens het pad van weerstand, via vluchten naar overgave vaak over zijn eigen grens moet gaan. De overgave wordt bereikt in onze tijd, in plaats van in de tijd van het paard.

Om mijzelf verder te ontwikkelen heb ik cursussen gevolgd over gedrag, omgang en communicatie met paarden. Daarbij heb ik geleerd dat wij, mensen, vooral in een angstsituatie te snel gaan en te weinig rekening houden met het paard. In de workshops van learning animals leerde ik dat we paarden tegenhouden in hun nieuwsgierigheid. Doordat we meteen vragen en het juiste antwoord en gewenste gedrag verwachten staan we het paard geen eigen beleving meer toe.

Met deze nieuwe inzichten ging ik op onderzoek uit, en wat blijkt? Je kunt gedragsproblemen omzetten naar gewenst gedrag, maar de kern van het werkelijke probleem wordt dan niet opgelost. Een betere aanpak is de kern van het gedrag te onderzoeken en daar veiligheid en vertrouwen te ontwikkelen. Op die manier ontstaat er zelfs helemaal geen weerstand. Geen vluchtende of steigerende paarden meer! Dat dat minder spectaculaire foto’s oplevert neem ik dan graag voor lief.

Een paard met weerstand laat ik in zijn eigen tijd kennis maken met voorwerpen die ik in een schriktraining zou gebruiken. In plaats van te vragen om over een zeiltje te lopen laat ik het hem zelf onderzoeken. De paarden reageren elk op hun eigen wijze. Hij gaat misschien ver weg staan en kijkt in het begin alleen af en toe even om. Als hij dichterbij komt onderzoekt hij het zeiltje met zijn neus en benen. Soms loopt een paard daarna weer weg en verwerkt de informatie op afstand, intussen kauwend en likkend. Maar na verloop van tijd komt elk paard het voorwerp onderzoeken. Al snel verdwijnt de angst omdat het paard zelf heeft kunnen onderzoeken, in zijn eigen tempo.

Op onderstaande foto’s zie je Barberousse bij het zeil en krijgt alle tijd om zelf te ervaren en ontdekken.  Door te ruiken, snuffelen en onderzoeken met z’n benen. Al snel loopt Barberousse zelf over het zeil heen om naar de andere kant te komen. Toen we hem daarna aan een halster deden liepen we samen zonder weerstand over het zeil.

eigen beleving eigen beleving

Probeer het zelf!
Je kunt het zelf proberen door een voorwerp in de paddock te leggen en te kijken hoe jouw paard erop reageert. Bekijk of hij er juist wel of geen aandacht voor heeft, of er wel of geen spanning ontstaat. Loopt hij er wel of juist niet naar toe, en hoeveel tijd kiest hij? Het levert je zeker meer inzicht op! Ik hoor graag jouw ervaringen met deze methode! Succes!

Redactie door Ellen Rietveld

Reageren is niet mogelijk.